Wanneer vestibulaire oefeningen alleen niet het gewenste resultaat opleveren, loont het om ook naar de ogen te kijken. Vooral bij complexere klachtenbeelden – zoals centraal-vestibulaire stoornissen of na een concussion (hersenschudding) – is het therapeutisch zeer zinvol om de oculomotoriek actief te integreren in de revalidatie.

Wanneer bijkomende symptomen zoals visuele overprikkelbaarheid, hoofdpijn, leesproblemen of concentratiestoornissen op de voorgrond staan, kunnen onontdekte tekorten in convergentie of saccades de centrale compensatie bemoeilijken. Deze cursus laat zien hoe je het visuele systeem betrouwbaar onderzoekt en hoe je met gerichte optometrische benaderingen je vestibulaire therapie optimaal kunt aanvullen.

Cursusinhoud (2 dagen)

De cursus combineert neuroanatomische kennis met een intensieve praktische vaardigheidstraining.

Dag 1: Neuroanatomie, systematisch onderzoek & optometrische screening

Basisprincipes & pathofysiologie

• Centrale aansturing van de oculomotoriek: van de hersenstam (functionele verbindingen tussen vestibulaire en oogspierkernen) tot de corticale oogvelden.
• Analyse van de subsystemen: saccades, vloeiende volgbewegingen, optokinetische nystagmus (OKN) en vergentiebewegingen.
• Focus: oculomotorische stoornissen bij centrale pathologieën en na traumatisch hersenletsel.
• Videoanalyses: veilig herkennen van visuele “red flags”.

Optometrische screening voor therapeuten

• Systematisch vestibulo-oculair onderzoek: gestructureerde evaluatie ter differentiatie tussen perifeer-vestibulaire, centrale en puur oculomotorische stoornissen.
• Binoculair functioneren & forieën: uitvoeren van de covertest voor het identificeren van latente oogstandafwijkingen.
• Vergentietest: meting van het nabijpunt van convergentie (NPC).
• Accommodatiecheck: beoordeling van het scherpstelvermogen op nabijgelegen objecten (push-up/push-away-methode).
• Visuele belastbaarheid: beoordeling van fijne motorische controle tijdens volgbewegingen en saccades, en herkenning van factoren die de behandelresultaten negatief beïnvloeden.
• Interdisciplinaire samenwerking: wanneer is een therapeutische interventie zinvol en wanneer is verwijzing naar een oogarts of optometrist noodzakelijk?

Dag 2: Specifieke training, klinische toepassing & casuïstiek

De gereedschapskist van de visuele revalidatie

• Vergentietraining: toepassing van pen push-ups en introductie van de Brock String ter verbetering van de samenwerking tussen beide ogen.
• Saccade- en volgbewegingsdrills: gebruik van Hart Charts en specifieke fixatiedoelen voor meer precisie en binoculair functioneren.
• Accommodatietraining: afwisselend scherpstellen op dichtbij en veraf (jumps) om de flexibiliteit van de ooglens te verbeteren.
• Anti-saccadetraining: bevordering van centrale inhibitie en executieve controle.
• Integratie: combineren van oculomotorische prikkels met vestibulaire taken (bijvoorbeeld VOR-suppressie).

Casuïstiek, dosering & supervisie

• Klinische toepassing: naadloze integratie van oog- en coördinatietraining in bestaande vestibulaire behandelconcepten.
• Belastingsmanagement: juiste dosering, sturing van de trainingsintensiteit en het voorkomen van therapeutische overbelasting (wanneer is “minder meer”?).
• Interactieve casuïstiek en praktijkworkshops: analyse van complexe patiëntenprofielen (bijvoorbeeld post-concussiesyndroom of cerebellaire stoornissen), van eerste onderzoek tot individueel trainingsprogramma.
• Praktische oefeningen in kleine groepen ter verdieping van onderzoeksvaardigheden en oefeninstructies.

Deelnamevoorwaarden

• Beroepsdiploma.
• Basisopleiding en ervaring op het gebied van vestibulaire revalidatie.
• Aanbevolen: 4-daagse IVRT®-opleiding tot duizeligheids- en vestibulair therapeut.